بالِغُ أَمْرِهِ « 1 » هر كه از خدا بترسد ( و پرهيزكار شود ) خدا راه بيرون شدن ( از گناهان و بلاها و حوادث عالم را ) بر او ميگشايد و از جايى كه گمان نبرد به او روزى عطا كند و هر كه ( در هر امرى ) بر خدا توكل كند خدا او را كفايت خواهد كرد ، زيرا كه امر خدا بر همه چيز نافذ است ، پس توكل به خدا نمودم و از غير او چشم پوشيدم ( تا در دنيا و آخرت مرا كفايت فرمايد ) ، فرمود : به خدا قسم موضوع اصلى تورات و انجيل و زبور و قرآن همين هشت چيز است . و مرويست از نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه ميفرمود هر كه براى رضا و محض تقرّب به خدا طلب علم نمايد ( ثمرهء آن اينست كه ) براى هر بابى كه فرا ميگيرد زياد مىشود فروتنى او ( براى خدا ) و بسيار مىشود تواضع مردم براى او ، و زياد ميگردد خوف او از خدا و جديّت و كوشش او در ( نشر و يارى ) دين ، پس اين چنين عالمست كه از علم خود نفع ميبرد و بهره مىرساند ، و هر كه طلب كند علم را براى ( ثروت ) دنيا و مقام و منزلت نزد مردم و براى راه يافتن نزد پادشاه ، اين چنين شخص براى هر بابى كه فرا ميگيرد زياد مىشود تكبرش ( و جاى متكبّران جهنم است ) و زياد مىشود پستى و خوارى او در نزد مردم و ( چون بمقاصد خود نميرسد ) به خدا مغرور مىشود و سركشى مىكند و جفا بدين خواهد كرد ، و اين عالم است كه نفعى و نصيبى از علم نميبرد ، و در قيامت جز ندامت و حسرت و ذلّت فائده ديگرى نخواهد داشت ، و علمش حجّت مىشود برايش . و فرمود : آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام زمانى كه

--> ( 1 ) . 2 - الطلاق